Οι 10 πανσοφές αρχές των Ινδιάνων Sioux!

Ο Λούθηρος, η Όρθια Αρκούδα ήταν αρχηγός της φυλής των Oglala Lakota Sioux, ο οποίος, μεταξύ κάποιον λιγοστών άλλων, όπως ο Charles Eastman, το Μαύρο Ελάφι και η Gertrude Bonnin ένωσε τον τρόπο ζωής των ιθαγενών λαών των Μεγάλων Πεδιάδων με αυτή των λευκών ευρωπαίων, πριν και κατά τη διάρκεια της άφιξης και της εξάπλωσης των ευρωπαίων πρωτοπόρων.

Ο Λούθηρος μεγάλωσε με τις παραδόσεις του λαού του μέχρι την ηλικία των έντεκα, στη συνέχεια εκπαιδεύτηκε στο Carlisle Indian Βιομηχανικό Οικοτροφείο της Πενσυλβάνια, όπου έμαθε την αγγλική γλώσσα και τον τρόπο ζωής. (Αν και ένα Εθνικό Ιστορικό Ορόσημο, το Carlisle είναι πλέον σημείο αντιπαράθεσης μεταξύ των ιθαγενών). Ωστόσο, η ρίζες του σαν ιθαγενής ήταν βαθιές, αφήνοντας τον στη μοναδική θέση να μπορεί να ενώσει τους δύο πολιτισμούς.

Η πορεία του στον κόσμο του ‘λευκού ανθρώπου’ σημείωσε μεγάλη επιτυχία, έπαιξε πολλούς ρόλους σε ταινίες στο Hollywood, αλλά ο πραγματικός σκοπός του ήταν η προστασία του τρόπου ζωής του λαού του.

Μέχρι την στιγμή του θανάτου του είχε δημοσιεύσει 4 βιβλία και είχε αποκτήσει ηγετική θέση στην πρώτη γραμμή του προοδευτικού κινήματος που αποσκοπούσε στη διατήρηση της κληρονομιάς των Ιθαγενών της Αμερικής και της εθνικής τους κυριαρχίας και έγινε γνωστός σαν μια ισχυρή φωνή στην εκπαίδευση του λευκού ανθρώπου ως προς τον τρόπο ζωής των Ιθαγενών.

Διαβάστε παρακάτω 10 αρχές των Ινδιάνων Σιου όπως τις κατέγραψε η Όρθια Αρκούδα. Θα σας κάνουν να αμφισβητήσετε τα πάντα για την κοινωνία μας.

1) Ο έπαινος, η κολακεία, οι υπερβολικές εκφράσεις και οι ηχηρές λέξεις δεν ήταν μέρος της ευγένειας των Λακότα. Οι υπερβολικές εκφράσεις απορρίπτονταν ως ανειλικρινείς και αυτός που μιλούσε συνέχεια θεωρούνταν αγενής και απερίσκεπτος. Η συζήτηση ποτέ δεν ξεκινούσε αμέσως ή βιαστικά.

2) Τα παιδιά διδάσκονταν ότι η αληθινή ευγένεια καθορίζονταν από τις πράξεις και όχι από τα λόγια. Ποτέ δεν έπρεπε να περάσουν ανάμεσα από τη φωτιά και ένα ηλικιωμένο άτομο ή επισκέπτη, να μιλούν, ενώ μιλάνε άλλοι, ή να κοροϊδέψουν έναν σακάτη. Εάν ένα παιδί απερίσκεπτα συμπεριφερόταν με αυτόν τον τρόπο, ο γονιός, με ήρεμη φωνή, τον διόρθωνε.

3) Η σιωπή είχε νόημα για έναν Λακότα και το να του δίνεται χώρος για να μένει σιωπηλός πριν μιλήσει αποτελούσε μέρος της πρακτική της αληθινής ευγένειας και τήρησης του κανόνα ότι «η σκέψη έρχεται πριν από την ομιλία.» … και στη μέση της θλίψης, της αρρώστιας, του θανάτου ή της κάθε είδους ατυχίας και στην παρουσία του σημαντικού και του μεγάλου, η σιωπή ήταν ένδειξη σεβασμού. Η αυστηρή τήρηση του παρόντος δόγματος της καλής συμπεριφοράς ήταν, χωρίς καμία αμφιβολία, ο λόγος για το γεγονός ότι του έχει δοθεί από τους λευκούς, ο ψευδής χαρακτηρισμός ότι είναι στωικός. Έχει χαρακτηρισθεί χαζός, ηλίθιος, αδιάφορος, και αναίσθητος.

4) Δεν θεωρούσαμε τις μεγάλες ανοιχτές πεδιάδες, τους όμορφους λόφους, τα στριφογυριστά ρέματα με την πλούσια βλάστηση ως «άγρια». Μόνο για τον λευκό άνθρωπο ήταν η φύση «άγρια φύση» και μόνον για αυτόν ήταν «μολυσμένη» με «άγρια» ζώα και «άγριους» ανθρώπους. Για εμάς ήταν ήμερη. Η Γη ήταν άφθονη και εμάς μας περιέβαλαν οι ευλογίες του Μεγάλου Μυστηρίου.

5) Για όλα τα πλάσματα της γης, ο ουρανός και το νερό ήταν η μόνη πραγματική και δραστική αρχή. Στον κόσμο των ζώων και των πουλιών υπήρχε ένα αδελφικό συναίσθημα που κρατούσε τον Λακότα ασφαλή ανάμεσά τους. Και τόσο κοντά στους φτερωτούς και τριχωτούς φίλους τους είχαν έλθει κάποιοι από τους Λακότα ώστε σε αληθινή ενότητα μιλούσαν μια κοινή γλώσσα.

6) Αυτή η έννοια της ζωής και των σχέσεών της ήταν εξανθρωπιστική και έδινε στον Λακότα μια άφθονη αγάπη. Γέμιζε την ύπαρξη του με τη χαρά και το μυστήριο της ζωής. Του έδωσε τον σεβασμό για τη ζωή σε κάθε της μορφή. Άφηνε χώρο για όλα τα πράγματα στο σχέδιο της ύπαρξης με ίση σπουδαιότητα για όλα.

7) Ήταν καλό για το δέρμα να ακουμπάει τη γη, και στους ηλικιωμένους άρεσε να βγάζουν τα μοκασίνια τους και περπατούν με γυμνά πόδια πάνω στην ιερή γη … ο ηλικιωμένος Ινδιάνος ακόμα κάθεται πάνω στην γη, αντί να σηκώνεται και να απομακρύνεται από τις δυνάμεις της που δίνουν ζωή. Γι ‘αυτόν, το να καθίσει ή να ξαπλώσει στο έδαφος σημαίνει ότι είναι σε θέση να σκεφτεί πιο βαθιά και να αισθανθεί πιο έντονα. Μπορεί να δει πιο καθαρά τα μυστήρια της ζωής και να έρθει πιο κοντά με τα άλλα είδη ζωής.

8) Όλα είχαν προσωπικότητα, διέφεραν από εμάς μόνον στην μορφή. Η γνώση ήταν εγγενής σε όλα τα πράγματα. Ο κόσμος ήταν μια βιβλιοθήκη και τα βιβλία του ήταν οι πέτρες, τα φύλλα, το γρασίδι, τα ρυάκια, και τα πουλιά και τα ζώα που μοιράζονταν, εξίσου με εμάς, τις καταιγίδες και τις ευλογίες της γης. Μάθαμε να κάνουμε μόνον ό,τι μαθαίνει ο μαθητής της φύσης, και αυτό ήταν να αισθανόμαστε την ομορφιά. Ποτέ δεν στραφήκαμε κατά των καταιγίδων, των άγριων ανέμων, και των παγετών και του αδυσώπητου χιονιού. Το να το κάνουμε αυτό θα σήμαινε την ανθρώπινη ματαιότητα, έτσι προσαρμοζόμαστε εμείς οι ίδιοι σε οτιδήποτε έρχονταν, με περισσότερη προσπάθεια και ενέργεια, αν ήταν αναγκαίο, αλλά χωρίς παράπονο.

9) … Ο ηλικιωμένος Λακότα ήταν σοφός. Ήξερε ότι η καρδιά ενός ανθρώπου, μακριά από τη φύση, γίνεται σκληρή. Ήξερε ότι η έλλειψη σεβασμού για τα αναπτυσσόμενα, τα έμβια όντα σύντομα οδηγούσε στην έλλειψη σεβασμού για τους ανθρώπους, επίσης. Έτσι κρατούσε τα παιδιά του κοντά στη καταπραϋντική επίδραση της φύσης.

10) Ο πολιτισμός μου επιβλήθηκε … και δεν έχει προσθέσει τίποτα στην αγάπη μου για την αλήθεια, την ειλικρίνεια και γενναιοδωρία.

Ζωγραφίζοντας το άγγιγμα του παλιού σχολείου, αυτά τα αποσπάσματα έχουν βαθύ νόημα και στη σύγχρονη εποχή. Με συγκίνησαν βαθιά, και με έκαναν να αμφισβητήσω την κοινωνία μας. Ελπίζω να έκαναν το ίδιο σε εσάς.

Πηγή

Αυτό το εκπληκτικό τεστ δείχνει πόσα χρώματα μπορείτε να δείτε.

50 αξιοσημείωτα στοιχεία για το Χρυσό που δε θα πιστεύετε..